Çünkü solcuları sevmiyordum;sağcıları da sevmiyordum aslında, hiç kimseyi sevmiyordum. Çünkü insanlar beni incitiyordu. Onlarla ilişkilerimi bir türlü ayarlayamıyordum.
Konuşmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.
Çünkü kitaplar eğlenmek ya da hoşça vakit geçirmekten ziyade, hayatı yeniden anlamlandırmak için yazılırdı. Okurun zihninde bir kıvılcıma bahane olmadıktan sonra yazmanın ne önemi kalırdı ki?