Didar Yalçın
@Didzsche
Nietzsche Ağladığında
Sırça Fanus
Gurur ve Önyargı
Hemşire
Lisans
Malatya
28 Ekim 2003
22 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Kadınlar eğitim hakkı, mülk sahipliği ve kazanç istiyorlar; kadına, sahip olduğu ve kazandığı her şeyi erkeklerin yasal olarak sahiplenmesi yerine bu gerekiyor. Ve ne oluyor? Aniden her yerde daha fazla eğitimin ve daha yüksek mesleklerin kadının temizliğini kirleteceği yazılıyor. Maddi varlıklara sahip olma ve kazançlarını yönetme, onları zinaya itecektir deniliyor. Kadının özgürlüğünden korkan erkekler ne kadar da zavallılar.
Ahlakımızı korumak için kendimizi sakınıyoruz. Sağlığımızı, haz kapasitemizi, gücümüzü çarçur etmiyoruz. Kendimizi saklıyoruz; ne için sakladığımızı bilmesek de... Kendimizi sakınmamız, duygularımızın daha derin ve yüce olması için belki de. Hayvansı bir hoşnutluk için öyle sığ ve alçak bir şekilde harcamak yerine saklıyoruz kendimizi.
Uzun zaman sonra abim her insanın en özel karakteristiklerine rağmen döneminin çocuğu olarak kaldığını yazmıştı. Aynı şekilde her aşk da doğduğu zamanın bir parçasıydı çünkü o zamanın parçası olan iki varlık arasında doğmuştu. Anlattığım zamanlarda aşk, iki ruh ve iki beden arasında titreyen bir şeydi; öyle bir zamandı ki tutku bir yanardağın gürültüsü olarak ifade ediliyordu, özlem ise bir kasırganın çıldırması olarak. Ruh, tutku ve özlem kelimelerinin sıkça dile getirilip yazıldığı bir zamandı. Gençlerin ya da benim tanıdığım gençlerin, aşkın oluşmasını bekleyerek yaşadığı zamanlardı. Birlikte yaşamanın başlangıcının ise cennet düzeninin yeryüzüne inmiş hali olacağına inanıyorlardı. Sonra da, günlük yaşamın sıradanlığı onları ayıltıyordu çünkü gerçekten daha büyük olan her bekleyiş ve aşıklardan daha büyük olan her aşk ya felaketle bitiyordu ya da saçmalıkla.
