"Çünkü bizim dünyamiz Othello' nunkiyle aynı degil. Çelik olmadan araba yaratamazsınız; aynı şekilde, sosyal çalkantı olmadan da trajedi yaratamazsınız. Dünya şu anda istikrara kavuşmuş durumda. İnsanlar
mutlu; istediklerini alıyorlar ve ulaşamayacaklari şeyleri de asla istemiyorlar. Refahları yerinde; emniyetteler; hiç hastalanmıyorlar; ölümden korkmuyorlar; ihtiras ve ihtiyarıktan habersiz ve bundan da çok memnunlar; veba gibi bir illeti olan anne ve babaları yok; güçlü duygular hissedecekleri eşleri, çocukları ve sevgilileri yok; şartlandırmaları uyarınca davranmalari gerektigi gibi davranmak zorundalar. Herhangi bir sorun çıkması durumunda da soma var. Siz de tutup, özgürlük adına pencereden savurdunuz, Bay Vahşi. Özgürlük!" Güldü. "Bir de Deltaların, özgürlüğün ne oldugunu bilmelerini bekliyordunuz! Simdi de Othello'yu anlamalarını bekliyorsunuz! Vah güzel çocuğum vah!"
Vahşi bir süre sustu. "Yine de," diye inatla ısrarını sürdürdü, "Othello güzel, o duyusal filmlerden daha güzel."
"Elbette güzel," dedi Denetçi. "Fakat istikrar karşılığında ödememiz gereken bedel işte bu. Mutluluk ile eskiden insanların güzel sanatlar dediği şey arasında seçim yapmak gerekiyor. Biz, güzel sanatlardan fedakârlikta bulunduk. Onun yerine duyusal filmlerimiz ve kokulu orgumuz var."
"Ama hiçbir sey ifade etmiyorlar."