Tümüyle bir sahnedir yaşam;
Erkeklerle kadınlarsa, hepsi birer oyuncu,
Biri çıkar, öteki girer ve her biri,
Kendine düşen sürede pek çok rol oynar...
*W. Shakespeare
Bugünlerde ahlaki pusula diye bir şeyden söz edip duruyorlar ve bence bu doğru bir tabir. Kendimiz için neyin doğru, neyin yanlış olduğunu, kuzeyimizi ve güneyimizi her zaman için biliriz. Kendine güvenmek zorundasın, Anton. Birileri sana yanlış yol tarif edebilir, seni yanlış dönemeçten döndürebilir. Onlara güvenmemelisin.
Sevilmek ne güzeldi, sevmek ne güzeldi. Bunları, henüz hiç tatmamışken, romanlarda, eskiye eskiye çamur gibi kararmış siyah beyaz filmlerde, kelimeleri bile tedavülden kalkmış eski şiirlerde kalmış bir şey sanıyordu Koço.
İki insan birbirini kalpleri yerinden çıkasıya severler, sonrasında ya kavuşurlar ya da kavuşamadıkları için hasta düşüp ölürler diye biliyordu.
Oysa şimdilerde her şey gibi bu hisler de naylonlaşmış, paketlenip marketlerde sıra sıra dizilip satılacak kadar aleladeleşmişti.