Minimosini
@Dijlealt
instagram.com/miniimosini
Bir dolu kitaplık, yine de tercümanı değil hislerimin..
Ama ya Çamurdaki azizler; işte asıl ebedi harikalar onlardı. Hayatı yaşamaya asıl değer kılan onlardı. Adaletsizliğin kötülüğün çirkefinden yükselen ahlaki görkemi fark etmek; kendinden uzaklaşarak çamurlu gözlerdeki zor fark edilen ve uzak güzelliği yakalamak; bütün zayıflığın irade zaafının ve ahlaksızlığın içinden tüm cehennemi vahşiliğin arasından yükselen gücü, hakikati ve yüce manevi donanımı görmek
Reklam
Ama ona sahip olmak, bildiği bütün zilyetliklerden tamamen farklıydı, şüpheli ve belirsiz bir tasarruftu
Bütün çocukluğum ve gençliği boyunca belirsiz bir huzursuzluğun sıkıntısını çekmiş, ne istediğini hiç bilememişti
Martin ise onu tozlu kitapların arasından çekip alıyor, kişiliğinin taze meltemiyle güç katıyordu ona. Kuvvet! İhtiyacı olan şey kuvvetti ve Martin bunu ona cömertçe veriyordu. Mart ayı ile aynı odada bulunmak veya onu kapıda karşılamak, hayattan kuvvet almak gibiydi
Ruth’un sınırı ufkunun sınırıydı ve sınırlı beyinler ancak başkalarındaki sınırları görürdü
Reklam