Klasiklerle ilgili asla değişmeyen yorumum.. aklımda tutamadığım isimler, yavaş ilerleyen olaylar ilk başta fazlasıyla bunaltıyo ama sonlarına doğru şaşkınlıklar içerisinde nasıl nihayete varacak diye heyecanla okuduğum bir kaç kitaptan birisi. ( on dk okuyup uyurum diye başladım , 1 saat 10 dk bırakamadım)
ama ama şu bi gerçek ki bi Gurur ve Önyargı etkisi bırakmadı..
*** alıntılarımı yazarken farkettimm, Emmanın kendini bulunmaz hint kumaşı sanışı :) evliliğe, aşka dair düşünceleri, ukala duruşu ve zamanla hayattan ders alışı bi tık beni kendimi hatırlatmış bana. ( zamanla unutmuş olsam gerek )