Tek başıma, arkadaşsız ve yalnız,
Ringa balığı kılçığı gibi aldırışsız,
Dağ yamaçları gibi sert ki orda
Şimşek gibi çakarım boynuzlarımı havada.
Bırakırım, devam etsinler sanki
Uygunmuşlar gibi alınyazısına.
Ölene kadar uğraşsalar da
Ele geçiremeyecekler ruhumu asla
Kendi ruhlarına da benzetemeyecekler
Mahamanvantara’ya kadar;
Geri çevirseler de beni kapılarından
Ruhum sonsuza dek tiksinecek onlardan
Kendim adlandıracağım kendimi
Şu isimle, Arıtma Müshili.
Bütün yolları birbirine karan ben
Vazgeçtim şairlerin dilbilgisi kitabından
Taşıdım meyhaneye, kerhaneye