Büyük babam söylerdi: "Hayat şaşırtıcı ölçüde
kısa. Şimdi hafızamı zorluyorum da, mesela ata atlayan genç bir insanın -talihsiz rastlantılar dışında- mutlu bir şekilde geçip giden sıradan bir hayatın yeteceğinden hiç korkmadan, en yakın köye gitme kararını nasıl alabildiğini pek anlayamıyorum."
Yine de şurası çok açıktır ki insanların arasındayken de en derin yalnızlığa sığınıp düşünce olarak orada yaşanabilir. Bizim istediğimiz yalnızlık, bayağı uğraşlara geçit vermemek, ruhta sadece hissedilmek istenen duyguları uyandıranbilecek konulara ve değerlendirmelere kapı aralamak konusunda ayak direyenilmekten ibarettir