His,çocuğun gündelik yaşamını etkilemez gibi görünür.Azarlanan,küçük düşürülen bir çocuk hemen bozulmaz.Ancak içine aktarılan hisler bir anlam taşır ve küçük izler bırakır.Çocuğun edindiği hisler duyguya dönüşmeden onarılırsa yok olur gider.
Zannediyordum ki,çocuk elinde ceza yetkisi bulunan yetişkine onu "büyük" olarak gördüğü için saygı duyuyor...Oysa bu saygı ilişkisi değil,çocuğun kendini bir zarar vericiden korumak için edilgenleşmesiydi...