İlk soru ikinciyi gölgede bırakmamalıdır.Bu da, çocukların yalnızca görünüşte kibar ve terbiyeli olması için değil,gerçekten sevecen olması ve hep doğru şeyi yapmaya çalışması için emek vermemiz gerektiğini vurgular.Diğer bir deyişle,odağımız,çocukların manevi gelişiminde olmalıdır.
1)Çocuklarımızı nasıl yetiştirmeliyiz ki büyüyünce mutlu insanlar olsunlar?
2) Çocuklarımızı nasıl yetiştirmeliyiz ki diğer kişilerin mutluluğunu da düşünen insanlar olsunlar?
İşler dilediğimiz gibi gitmediğinde,kendimizi yargılamak ve yaralarımızın üzerine tuz dökmek gibi bir alışkanlığımız vardır. Ama öz şefkatli olan bir kişi güçlüklere ve engellere katılıkla ve eleştiriyle değil, sıcaklıkla ve anlayışla yaklaşır.
"Başlangıçta,duygularınızı büyük ölçüde etkileyen yeni bir bakış açısı bulmak ve bu düşüncelere karşı tarafsız olmak size güç gelebilir.Bunu zamanla gelişecek bir beceri olarak düşünün. Bu nedenle ilk başlarda duygusal durumunuzu değiştirecek güçte etkili alternatif düşünceler bulamadiğinizda cesaretinizi kaybetmeyin."
"Bir düşünceyi incelerken öncelikle onun, gerçeklikle ilgili sizin zihninizin ürettiği bir varsayım veya hipotez olduğunu aklınıza getirmeniz gerekir.Olumsuz duygular veya düşünceler birbiriyle bağlantılı olduğu için özellikle düşüncelerin etkisiyle ortaya çıkan bir olumsuz bir duygu yaşadığınızda düşüncelerinizin gerçeklikle uygunluğuna bakmanızda fayda var. "