İnsan, nihayetinde ölümün yok edemediği hatıralardan ibaret kalıyor.
Ölüm, süslü kelimelerin gücünün tükendiği uzak bir ülkedir . Ölülerin payına en çok utanç ve pişmanlık düşer .
Unutulmak herkes için sanıldığı kadar korkunç değildir, yazgısı hüzünlü kelimelerle dolu biri, söz hakkı olsaydı muhakkak unutulmayı seçerdi . Her anlatıldığında yarası yeniden kanayan insanın acısını, ancak unutulmak dindirir. Unutulmak ve bir daha hiç hatırlanmamak.