Dilan Gül DOĞAN
@DilanGul
“Gözyaşı, kanın negatif baskısıdır... Sözcüklerin, bedenin akması, sıvılaşmasıdır. Kabuk tutmayan yaraların sıvılaşmasıdır. Tabii, eğer insanın kökleri kurumuyorsa...”
Reklam
Genellikle kitap okuma sırasında aynı yazarın kitaplarını art arda okumak yerine farklı yazarları okumayı tercih ederim. Ama bıkmadan usanmadan elim Livaneli kitaplarına gidiyor. Son Ada Serenad’dan sonra en sevdiğim Livaneli kitabı oldu.
Evrenin akışına, doğanın ritmine edilen müdahalenin ada hayatını nasıl kabusa dönüştürdüğünü gözler önüne seriyor. Başkanın arka arkaya yaptığı hamlelere karşı ada sakinlerinin verdiği tepkiler ise birbirinden oldukça farklı. Ada toplantılarında hangi ada sakini gibi davranırdım diye kendimi çokça sorguladım. Doğru zamanda doğru tepkileri verebilmenin sonucundaki vicdan rahatlığının çok değerli olduğunu düşünüyorum. Özetle bir kez değil defalarca okunup yorumlanacak bir kitap.
“Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.”
O kök salmıştı, ben rüzgarda savruluyordum; büyük şehrin yüzünü silerek birbirine benzettiği, kimliksiz kalmış milyonlarca insandan biriydim.
Reklam