Dilan
@Dilanakalin
Kendime okuyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendini sevdiği zamanlar bir hazine gibi görünen her şey acımasız bir yoksulluğa dönüşmüştü.
Reklam
Yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay, ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele,acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan,yüreğini göğüskafesinde yapayalnız taşıyor.
Akasya ağacı da olabilir
Ihlamur ağaçlarının rüzgârsız gölgesi Temmuz güneşini azaltmıyor,artırıyordu.
İnsanın Acısını İnsan AlırDüşünce
İnsanin acısını insan alır kitabını okurken asla bir çırpıda okuyamayacağımı anladım. Çünkü her yazının sonunda ya da ortasında durup düşünüyorum saniyelerce. Sindirmek istiyorum önce. Kabul etmek. İlerlerken aklım önceki yazı da kalıyor. Nasıl diye sormadan geçemiyorsun...
Reklam