Dilimde bir türküyle sana ve yaza bakıyorum şimdi,yüreğimi bir muska gibi boynumda taşıyarak: "Daha senden gayrı âşık mı yoktur/ Nedir bu telaşın vay deli gönlüm."
İkimizin de gövdesinde yoksunluğun o kekre tutukluluğu; yüreğimizde bilmediğimiz insanların yaşama acısı; kendimizi sevmekle sevgimizden utanmak arasında bocalayıp duruyorduk. Çünkü biz,dünyayı iki kaşı arasında taşıyan,birbirine tutunmuş iki mutsuz umuttuk.