Bir sokakta uzun uzun yürümeye inanıyorum.Sadakatli insanlara. Çıkarsız ilişkilere .Birbirinden medet ummak zorunda hissedilmeyen dostluklara.İnsanların sesini kısmaya ve
müziğin sesini açmaya.
Bir şeyler yapıyorum,yürüyorum,konuşuyorum,yemek yiyorum yani her zaman yaptığım şeyleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam,bir boşluk duygusu var içimde .Sanki içimde derin bir hiçlik var.
-Zülfü Livaneli