Bir kutlu çocuk varmış, doğduğunda anası ırmağa daldırmış üç boy; kutlu bir çocuk olmuş hiçbir yerinden yara almayan. Ne ki anası parmağının ucuyla tutmuşmuş topuğunun ucunu. Topuğunun ucuna ırmağın suyu değmemiş. Bir tek o parmak ucu kadar yer yara alırmış. Bu gizini kimse bilmezmiş çocuğun. Bu yüzden ölmez sanırlarmış onu. Bir gün bir tek canyoldaşına söylemiş. Göstermiş topuğunu ve canyoldaşı çekmiş vurmuş onu topuğundan. "