Dilber Ertaş
@Dilberer
18 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2021 6. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 04 Haziran 2021 22:46
Sevgi tahammül etmek değildir, katlanmak, adanmak ve bu yolda benliğinizi gözden çıkarmak da değildir.
Sevgi parmak izi kadar özgün ama yarattığı sonuçlar açısından evrensel bir etkidir... Bu uğurda herkesin bilgisi, emeği ve düşünce disiplini kişiye özeldir.
Sevgi kendiliğinden değildir, öğrenilendir. Dolayısıyla sevgisizlik de öğrenilmiş bir eylemdir. “Ben sevmeyi seçiyorum” demek elbette etkili ve iyi bir motivasyon sayılabilir ama katiyen yeterli değildir...
Sevgi için bilgi, emek, düşünce disiplini ve uygulama çok ama çok gereklidir. Çünkü insan Farabi’nin de dediği gibi bilmediğinin düşmanıdır. Sevgi, inşa edilen bir deneyimdir...
Sevgi sandığınız kusurları hayatınızdan çıkardığınızda geriye emeğinizle büyüyen eşsiz bir mutluluk, güven ve huzur hissi kalacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
dr. david burns isimli psikologun biblioterapi kitabı. 1980 yılında yazılmış ve bir çok araştırmada self help kitapları arasında en çok önerilen ve en çok işe yarayan kitap olarak seçilmiştir.
kitap sunuş bölümünde bilişsel terapi yöntemi ve okuyarak terapinin ilaçla tedaviden hiç de aşağı kalmadığını hatta çoğu durumda daha etkili olduğunu kanıtlar bir çok araştırma verisi vermiş.
bu kitabı okuyan depresif insanların %70'i başka hiç bir terapi yöntemi kullanmadan iyileşme göstermiş. bu nasıl mümkün olur, bildiğin kişisel gelişim kitabı işte ha secret ha o diye düşünebilirsiniz. hatta kitap da böyle düşüneceğinizi ön görerek yazılmış zaten. ancak mutsuzluğa sebep olan yaşadığınız olaylar değil bunları algılama biçiminiz, eğer algınızı değiştirir ve daha sağlıklı bir algılamaya sahip olursanız mutsuzluğunuzu büyük oranda azaltırsınız felsefesi ile yazılmış.
mark manson blog ekolünden geldiği için en umulmadık yerde çıkarıp çaat diye vuruyor masaya kitapta. yıllarca psikologlar, yaşam koçları insanlara pozitif düşünün, pozitif düşünün diye diye kişisel gelişim kitaplarında sürekli bunlardan bahsettiler. yok işte, işe yaramıyor. bu pozitif düşünme telkinlerinin işe yaraması için insanlığın belli bir refah seviyesinde olması lazım. istemediğimiz durumların meydana gelmesini kabullenmeyip görmezden gelmek onların hiç bir zaman var olmadığı anlamına gelmez. bu negatiflikleri en kolay nasıl kabullenebilirsek, en iyi bu şekilde üstesinden gelebiliriz.
kitaba başlarken çok önyargılı başlamıştım. okumaya devam edince yazılanlar zihnimin derinliklerindeki olgularla denk gelince keşke böyle bir kitap daha önce popüler olsaydı diye düşündüm. hangi psikoloğa sorarsanız sorun kötü zamanlarda pozitif ol, derin nefes bla bla diye devam eder. realistik perspektiften bakınca durumum her zaman derin nefesle üstesinden gelinmiyor işte.
