Bakışından görme yeteneği alınmış biri ne yapsa nafiledir; o hiçbir şey göremez, sadece karanlığı çoğalır. O, gözüne indirilen perdeyi hidayet marifetiyle yırtıp atmadıkça, görmesi yasaklanmıştır.
İnsansa, kendi perdelerini yırtacağına, yeni perdeler icat edip durmakta. Daha doğrusu, o, hidayet ışığıyla aydınlatılmadıkça, hidayet aydınlığında görmedikçe her oluş, ona yeni bir perde olmakta.
Hikmetle bakan göz için, harika’nın ötesindeki harikayı gizleyen perde de bir harikayken, başka bir deyişle her perde bir harikayken, hikmetsiz göze her harika bir perdedir. Birine, perdeler harika görünürken, ötekine harikalar perde olur.