Lewin kişiyle çevresi arasında bir denge hali olduğunu kabul etmiştir. Bu denge zarar gördüğünde bir gerilim oluşur, bu gerilim dengeyi yeniden sağlama çabalarında harekete sebep olur. Lewin insan davranışının, gerilimlerin sürekli görünümünü, hareketi ve rahatlamayı kapsadığını düşünmüştü. Gerilim-hareket-denge sıralaması ihtiyaç-faaliyet-rahatlama sıralamasına benzemektedir. Her ne zaman bir ihtiyaç hissedilse bir gerilim hali yaşanır ve organizma dengeyi yeniden oluşturmaya çalışarak bu gerilimi çözmek için harekete geçer
Lewin'in teorik sistemi çok miktarda önemli araştırmanın yapılmasına sebep olmuştur. Bir dizi araştırma Lewin'in gerilim sistemi (tension system) düşüncesi ile ilgilidir. Gerilim motivasyon veya ihtiyaç alma anlamındadır ve Lewin bir amaca ulaşıldığında gerilimin boşaldığını düşünmüştü. Gerilim sistemi önermesinin ilk deneysel çalışması lebinin nezareti altında, 1927 yılında Bluma Zeigarnik tarafından gerçekleştirildi. Deneklere bir dizi görev verildi ve bunların bir bölümünü tamamlayıp kalanları tamamlamadan çalışmaları bölündü. Durumla ilgili olarak Lewin'in sistemden şunları tahmin edilebilirdi:(1) yerine getirilmesi için bir görev verildiğinde denekte bir gerilim sistemi oluşur, (2) görev tamamlandığında bu gerilim dağılır, (3) görev tamamlanmadığında, gerilimin sürmesi büyük bir ihtimalle görevin hatırlanması ile sonuçlanır.
Zeigarnik'in sonuçları deneklerin tamamlanmamış görevleri, tamamlanmış görevlerden daha kolay hatırladıkları yönündeki tahminleri pekiştirmiştir. İzleyen pek çok araştırma, zamanla zeigarnik Etkisi(zeigarnik effect) olarak bilinen bu fenomen ile ilgili olarak yapılmıştır.