Dilek
@Dilek30
Lisans ψ
12 Şubat
340 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Teoride bilinen ayrılığa pratikte bakış
Kitap bizi ayrıldığı kişiyle her iletisime geçmek istediğinde kalemine sarılan bir kadinla baş başa bırakıyor. Ayrılık sonrası insanın yaşadığı duygular güzel ele alınmış ve içini dökme işi de yerinde betimleme ve benzetmelerle yapılmış. Ona tercüman olsun diye araya giren farklı bilgilerle de sayfalar akıp gidiyor. İnsan her cümlesini sindirmek istiyor. Kitabın her sayfasında biten bir ilişkinin aşama aşama nelerden geçtiğini, insanın o süreç içinde neler yaşadığını, neler hissettiğini ve ne gibi eksiklikle ve yeni artılarla yaşamına devam ettiği üzerinde duruyor. İnsan bu kitapta kendinden çok şey buluyor çünkü kayıplar yaşamın olağanı ve bu olağan içinde yaşananlar, karakterler farklı olsa da duygular, bilişler konusunda ortak noktada bulusabiliyor. Vedalar teoride bilenen şeyler ama pratikte bunun yaşanması, kabullenmesi ve ortaya çıkan boşluğu yaşamına devam etmeni gerektiren şeylerle doldurması, çok sevilen biriyse daha uzun sürebiliyor. Ama kendine dost olan bu süreci de atlatıyor, eski halini bulmasa da iyileşiyor insan. En beğendiğim alıntılardan biriyle bitirmek istiyorum:
"Korkularımızın ve arzularımızın altını kısabilirsek biraz daha mutlu yaşayabiliriz"
Reklam
İnce bir kitaba sığdırılmış incellikli sayfalar...
İnce bir kitaba sığdırılmış incellikli sayfalar... Çok etkileyici ve sürükleyici bir kitap. Kitabın sayısı kadar alıntı paylaşmış olabilirim. Yüreğin demode olmadığını ve hep içimizde yaşamımıza ışık tutan yoldaşımız olduğunu hatırlatan nadide eser.
Bilişsel aktiflik ve davranışsal pasiflik
Kitaba başlamadan önce şu tarz bir yorum vardı: Kitap harekete geçmeyen bir adamdan bahsediyor. Bu tarz yorum bence kitaba sığ bir bakış açısı. Kitap, evet düşünmek için uzanan adamın saatlerce düşündükten sonra çok düşündüm yoruldum biraz da dinleneyim derken farklı bir uzanma pozisyona geçmesi üzerine gelişiyor. Sürekli bilişsel düzeyde aktif olan oblomov'un davranış kısmına bir türlü geçmemesi üzerine duruyor ama okudukça bu durumun sadece bu adama ait bir karakter değil bir yaşayış biçimi olduğunu anlıyorsunuz. Kitapta sadece oblomovluk yok. Dostluğun, aşkın, sevginin oblomovluğu yenmek için ne kadar mücadele ettiğini de göreceksiniz. Bu bölümler çok güzel ve etkileyici bir sekilde ele alınmış. Sosyal desteğin gücü kitaba cok güzel bir yön vermiş o kısımları okurken o kadar etkilenerek beğenerek okuyordum ki kitaba kısa ve sığ bir alana kapatan herkese de sinirlenmedim değil açıkçası. Bugüne kadar okuduğum en iyi Rus romanlarından biri diyebilirim. Kitabın içinde çok şey bulacaksınız sadece yapacağınız oblomovluğa takılmadan kitabı açık bir zihinle okumak gerektiğidir. Oblomov'u en iyi anlatan bir alıntıyla bitirmek istiyorum:
"Hep yeni bir hayat düzeni arıyordu. Öyle bir hayat ki kaygısız, sessiz, ağır ağır geçecek; sakin bir tabiat içinde hareketli fakat ancak hayatının küçük olaylarıyla dolu, rahat bir ev hayatı."
Kitap, şemalar konusuyla ilgilenenler için başucu yapılacak bir kalitede. Neden sevilmeyi hakketmediğimi düşünüyorum? neden çok ilgilenince partnerim benden sıkılıyor? Neden güvenemiyorum?, Neden güzel şeyleri hakketmediğimi düşünüyorum? Neden başkasına bağlı olmadan yasayamayacakmis gibi hissediyorum? Neden başarılı ve mükemmel olmakla huzurlu olamıyorum? Bu tarz soruların cevaplarını bulabileceginiz bir kitap. Şema(la)nızı keşfetmek ve daha doyumlu huzurlu bir yaşam için onları değiştirebilecek istek ve cesareti olan birçok kişiye yarar sağlayacak olan bu kitabı kesinlikle okumanızı öneririm.
Bayıldım
Kitabı okumadan önce kitabın insan psikolojisini çok güzel ele aldığını duymustum, bu yüzden okumak için can atmıştm. Herhangi bir boşluğu değil en güzel boşlukları yaratarak okuyup doldurdum hep. Üstten bakınca 1025 sayfa çok fazla gibi geliyor ama okudukça lütfen bitmesin içinde kaybolayım dedim. Hep daha ne yazacak daha ne kadar iyi yazabilir düşünceleriyle sona geldiğimi farkettim. Olaya üstten baksak belki normal bir Rus klasiği gibi görünebilir ama anlatış tarzı harika... Yazarın insanın bilişsel, duygusal süreçlerini ele alışı, her seferinde beni daha da çok kalemine hayran bırakıyordu. Her seferinde bir insan bu kadar müthiş nasıl yazabilir diyordum. İnsan psikolojisini bu kadar güzel anlatmak her baba yiğidin harcı değildir. Bunu daha iyi anladım. Kitabın güzel bir alıntısında geçtiği gibi "Ruhbilim en ciddi insanlarda bile elde olmayarak roman yaratma hevesi uyandırır. Ruhbilime yerli yersiz, lüzumundan fazla başvurulmasını kastediyorum." Herkes dener roman yazmayı ama Dostoyevski gibi enderler anca bu kadar müthiş sonuç çıkarabilir. İncelememi kitabında sonunda yer alan çok beğendiğim bir alıntıyla sonlandırmak istiyorum:
" Hayattan korkmayın çocuklar! İyi, doğru bir şey yaptığınız zaman hayat öyle güzel ki!
Reklam