Kitapta beni şu ana kadar etkileyen iki ibare vardı.
Birincisi :”duygu zenginliği içerisinde acıyı da yerli yerine oturtmak gerekir “Oysa hepimizin yok saydığı görmezden geldiği acının da hayatımızda bir yerinin olması gerektiğini anlatıyor yazar
İkincisi ise ; “Eksilmemeye çalışmak “Bu uğurda etrafımızdaki kalabalığın bizi yalancı bi mutluluğa sürüklemesi ve giderek kalabalık bi yalnızlık yaşamak.
İnsanın içinde güzel kapılar açacak bir kitap , sanki hoş sohbet bir arkadaşımla oturup muhabbet ediyormuşum gibi bir hissiyat bıraktı bende . Tasavvuf okumaları yapamam normalde ama bu kitap sohbet havasında olduğu için hemen bitirdim .
Bilinenin ötesinde , okundukça şaşırtacak ve kendini sorgulatacak bir kitap .yazar kendi hayatını da okuyanla birlikte sorguluyor adeta . Bana çok işleyen bir kitap oldu