Dedem diyor ki, atalarının adlarını, kim olduklarını
unutanlar, kötülük yapmaktan utanmazlarmış. Cünkü o zaman insanın nasıl biri olduğunu ne çocukları bilirmiş ne de çocuklarının çocukları
Ama yine de çocuğun bu kadar içli, bu kadar ağlamasının başka sebepleri olabileceğini de düşünüyordu. Şüphesiz, kalbinin bir köşesinde, kendine özgü, açığa vuramadığı bir derdi vardı. Bir özlemi, onu çok duygulandıran, iç acısı veren bir şey vardı.