Dilek
@Dileko
Mühendis
İşletme Mezunu
Türk Dili ve Edebiyatı Mezunu ve daimi öğrencisi
Uzman
19 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Açtığım zaman yadigâr olarak bana kalan eşya bir büyük, iki küçük cezve, dört beş fincan, yüz dirhem kadar şeker ve kahve, bir tane el yazması Kur'an-ı Kerim ve ufak bir cep defterinden ibaretti.
İnsanın yegâne marifeti bir şey bilmediğini itiraf ve tasdikidir.
10/10
6 günde okudu
·2020 14. kitabı
Bir adamın kanına girmek, bir kadının ırzına geçmek, bunlar hemen hemen eş mânâlı tâbirlerdir.
Bunun nedeni, Türk aydını, gene sensin! Bu viran ülke ve yoksul insan kitlesi için ne yaptın? Yıllarca, yüzyıllarca onun kanını emdikten ve onu bir posa halinde katı toprak üstüne attıktan sonra, şimdi de gelip ondan tiksinmek hakkını kendinde buluyorsun.
Anadolu halkının bir ruhu vardı, nüfuz edemedin. Bir kafası vardı, aydınlatamadın. Bir vücudu vardı, besleyemedin. Üstünde yaşadığı bir toprak vardı! İşletemedin. Onu, hayvanî duyguların, cehâletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, katı toprakla kuru göğün arasında bir yabanî ot gibi bitti. Şimdi, elinde orak, buraya hasada gelmişsin. Ne ektin ki, ne biçeceksin? Bu ısırganları, bu kuru dikenleri mi? Tabiî ayaklarına batacak. İşte, her yanın yarılmış bir halde kanıyor ve sen, acıdan yüzünü buruşturuyorsun. Öfkeden yumruklarını sıkıyorsun. Sana ıstırap veren bu şey, senin kendi eserindir, senin kendi eserindir.