İnsan gözleriyle ağaçlara sarılabilir, koklayarak çiçekleri öpebilir, kalbiyle şiirler okuyabilir..
Aklı bulutlarda dolanabilir, hem yağmuru hem güneşi aynı anda sevebilir ama kar yağarsa ikisini birden de aldatabilir, bunları yapabiliyorsa insan, kendi kendine seve seve yetebilir..
"Ve Ahmet Arif leylasına seslenir;
Sevdiğim,
Çaresizliğimden gayrî hiçbir kabahatim yok benim.
Aşına,
Ekmeğine,
Kâhrına,
Karanlığına,
Özlemine,
Umuduna kat beni.."