“Kadının yaşamı koynunda, kucağındadır. Erkeğinkiyse kafasının içindedir.
…
Erkek tek tek sıçramalarla yaşıyor.
…
Kadın için ise her şey düzenli bir akış içinde. Dere gibi çağlayan gibi. Sonu gelmiyor.
Anne onu bir kere daha süzdü. elini görmeden uzandı küçük şeker paketini alıp kolundaki yüklerin arasına kattı sağ olun dedi alçak sesle kapıya doğru yürüdü oraya vardığında durup döndü bir tek şey öğreniyorum dedi her zaman her gün hep aynı şey öğreniyorum basın dertteyse canın yanmışsa bir şeye ihtiyacın varsa fakir insanlara git sana ancak onlar yardım eder yalnız onlar.