Kitabı ilk gördüğümde bir Kore dizisi esintisi taşıdığını düşünmüştüm. Ergenliğinde Kore dizileri izlemeye başlamış, sonrasında bunu çok sevmiş, şu yaşında bile vakit buldukça Kore dizileri izleyen biri olarak kitapla ilgili olarak heyecanlanmıştım. Çünkü hem kitap okumayı seviyor olmam, hem de Kore dizilerini seviyor olmam ve bu iki lezzetin tek bir yerde birleşmiş olması fikri beni çok mutlu etmişti. Ama ne yazık ki öyle olmadı. Kitapla ilgili tek üzüldüğüm nokta bu olabilir. Onun dışında kitabı çok beğendim. Aslında kitapta belli bir heyecan ya da olay yok. Bu yüzden belli bir kısma kadar sıkıcı bulmuştum ama sonra fark ettim ki bir olay ya da heyecana gerek duymadan da kitaptan zevk alabiliyorum. Yani demek istiyorum ki, illa diğer kitapların standartlarına uymak ve bir olay içermek zorunda değil. Kendimle bu konuşmayı yaptıktan sonra kitapta karakterlerin ikili, üçlü konuşmaları beni çok içine çekti. Onlar konu, fikir hakkında konuşurlarken “Ben de gitsem, otursam yanlarına, ben de fikrimi söylesem,” dedim çoğu konuşmada. Hayali bir pastane ya da kitabevi açmak isteyen biri için hayallerin gerçekleşme hissiyatını kuvvetlendiren bir kitaptı diyebilirim. Kitapta geçen kitabevinde yapılan okuma etkinlikleri, söyleşiler tam olarak hayal ettiğim, istediğim ortamlardı. “Neden Kayseri’de yok, neden ben de katılamıyorum böyle etkinliklere?” diye söylenerek üzülmekle geçti. Kitapta Youngju’nun Seungwoo ile ayva çayı içerken yaptığı mutluluk üzerine konuşma, kitapta okurken çok zevk aldığım ve üzerine düşündüğüm konuşmalardan biriydi. Bu kadar sevmemde bence sahnenin kurgulanışının da etkisi var diye düşünüyorum. Birlikte yürürlerken aniden çay içmeye karar vermeleri ve kendilerine en yakın çayevine gidip orada ayva çayı içerken, o çayın onlarda eski zamanlardan bir şeyi

Hyunam-Dong KitabeviHwang Bo-reum · Athica Yayınları · 202415,2bin okunma

Dilruba Çoban

@DilrubaC·

Hyunam-Dong Kitabevi 🪄

Geri İleri