Dilruba Çoban
@DilrubaC
Spoiler İçerir !
Kitabımı bitirdim ve "Ben ne okudum?" diye sorguladım. Sabahattin Ali’nin daha önce iki kitabını okumuş biri olarak, bu kitabı okumaya heyecanla başlamıştım. Ne yazık ki sonu hüsranla sonuçlandı. Kitap, yazılmak için yazılmış gibiydi. Bir olay, bir heyecan bekledim ama istediğim o şey bir türlü gelmedi.
Daha Kürk Mantolu Madonna ve İçimizdeki Şeytanı okumamış olsam, belki bu kadar beklentiye girmezdim. Ya da bilmiyorum, yine de girerdim herhalde. Çünkü kitapta bir akış eksikliği vardı. Kitabın ana kahramanı Yusuf üzerinden bir heyecan gerekliydi, ama sahici ve güzel işlenmiş bir heyecan. Kitabın ilk sayfalarını okuyunca ve kitabın adından da yola çıkarak, Yusuf’un Kuyucak ile bağlantılı bir hikâyesi olacak, geçmişle bir hesaplaşması yaşanacak diye düşünmüştüm. Hiç öyle olmadı.
Kitapta, askeri anlamda zor zamanlar geçirildiği anlatıldığında, "Herhalde askere gidecek ve orada bir şeyler olacak," dedim, ama yine olmadı. Muazzez ile kaçtıklarında, "Tamam, burada can alıcı bir hikâye başlıyor," derken yine olmadı. Kısacası, kitap benim açımdan hiç okunmaya değer bir anlam kazanmadı.
Son olarak şunu söylemek istiyorum: Şahinde nasıl bir anne demeden edemedim. İnsan, kızını eliyle kötü yola düşürür mü be kadın?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Spoiler İçerir !
İnanılmaz akıcı ve güzel bir kitaptı. Kısa ama etkili bir kitaptı. Şu ana kadar okuduğum Stefan Zweig kitaplarından en beğendiğim kitap oldu diyebilirim.
Kadının, kocasını aldatırken yaşadığı o hazzın; sonrasında o yakalanma korkusu, sürekli diken üstünde duruşu, elindekilerin kıymetini kaybetmeye çok yakınken anlaması, kitapta çok iyi işlenmişti. Aslında rutinlerimiz, hayatta ne kadar da önemli. Yaşarken bunun farkına varmasak da kaybetme korkusuyla karşılaşınca, basit bir yürüyüş yapmanın bile nasıl lüks ve özgürlük olduğunu anlayabiliyoruz.
Kitabın ana teması, aynı zamanda kitabın adı olan "korku" duygusunun işlenmesiydi. Kadın karakterimiz İrene, kocasını aldatıyor. Bir gün, sevgilisinin evinden çıkarken bir kadın önünü kesip, yaşadığı yasak ilişkiyi açığa çıkarmakla tehdit ediyor. Zaten olaylar da buradan sonra kopuyor. İrene, olayların açığa çıkmaması için kadına para vererek onu susturuyor. Ama bu sırada, hayatında saklamaya çalıştığı şey yüzünden mahvoluyor.
Bu olayın kötü yönleri kadar, İrene’nin hayatında olumlu etkileri de oluyor. İrene, çocuklarının ve hayatındaki küçük mutlulukların insanı ne kadar mutlu ettiğini; günlük yaşantısının ne kadar özgür ve güzel olduğunu fark ediyor. Kadının tehditlerine dayanamayan İrene, yaşadığı baskıyı kaldıramayacağını düşünerek intihar etmeye karar veriyor. İntihar için eczaneden ilaç aldığı sırada, eşinin gelmesiyle her şey değişiyor. Çünkü eşi, İrene’nin kendisini aldattığını zaten biliyormuş ve o şantajcı kadını da kendisi tutmuş. İrene’nin yaptığı yanlışı anlayabilmesi için böyle bir şey yapmış, ki başarılı da olmuş.
Derken, finalde eşi İrene’yi affetmiş; İrene, şantajcı kadından ve yaşadığı baskıdan kurtulmuş; kendi hayatının güzelliklerini keşfetmiş oluyor. Yazar Stefan Zweig olunca, kitabın sonunda bir intihar
...Tıpkı bunaltıcı sıcak ya da fırtına kadar, havanın durgunluğu da insanı rahatsız edebilir, aynı şekilde ılımlı bir mutluluk da mutsuzluk kadar kışkırtıcı olabilir. Tokluk en az açlık kadar rahatsızlık verir insana...
