Ürettikçe tüketiyor, tükettikçe üretiyoruz ve bunu çok kısa anlar için yapıyoruz, çünkü hızımızı kay-bettiğimiz an varlığımızı da kaybediyoruz. Böyle olduğunu düşünüyoruz.
Bir varlık için en büyük azap, "yokluk" düşüncesidir.
Deme: 'Zaman değişmiş, asır başkalaşmış, herkes dünyaya dalmış, hayata perestiş eder. Derd-i maişetle sarhoştur. Çünkü ölüm değişmiyor. Firak bekaya kalb olup başkalaşmıyor... "
Ben bir kulum.
Benim vazifem, güzel bir niyet ve sebepler tahtında planlanan işe gayret etmek.
Netice Allah'a ait.
Nasıl isterse öyle verir.
Bazen müspet, bazen menfi.
Bazen az, bazen çok.
O takdir, Allah'a aittir.
hatim/ler Nas sûresiyle bitirilmez mesela. Sona gelindiğinde, başa dönülür, Fatiha ve Bakara sûresinin ilk beş âyeti de okunur. Buna gerekçe olarak da Peygamber Efendimizin şu hadisi gösterilir.
Bir adam Peygamberimize, "Ey Allah'ın Resulü! Allah'ın en çok sevdiği amel hangisidir?" diye sordu. Peygamberimiz (sav), "Konup göçendir" buyurdu. "Konup göçen kimdir?" diye sorunca da "Kur'ân-ı, başından sonuna kadar okuyan, bitirince hemen tekrar başlayandır. "buyurdular.