Gök, milyarlarca yıldızıyla, taşıyamayacağı kadar ağır bir yük gibi göründü genç adama.Nihayet Harun'un yattığı çadırı bulduğunda sendeliyordu ve uykuya geçerken, bilen insanın,evrenin en bahtsız kişisi olduğunu düşündü. En bahtsız ve en yalnız kişisi...
o, her şeyiyle yaşanmaya hazır bir dünya istiyordu, dopdolu, meyvelerin ağırlığıyla eğilmiş hurma ağaçları, dolgun kalçalı kadınlarıyla dopdolu bir dünya!