İvan Kalyayev
@Dipanab
Ya hep ya hep.
Şimdi, hayal ettim.
Yatağında uzanmış,
Üzgün gözleriyle bakıyor.
Duvardaki kanlı tırnak izleri
Soluk bir odada, karanlık.
Kafasını çevirme gereği yok.
Problem gelecekte değil
Geçmişte.
Yatakta kalkma istenci bastırıyor, görüyorum.
Tereddütle bakıyor, korkuyor, vazgeçiyor.
Hayır gereksiz, geçmiş geçmiş diyor..
Ruhum yanarken nasıl adım atarım ?
İnançsızken kim ateşime elini uzatabilir?
Bir adam elini uzatıyor, biliyor yanacağını.
Aylarca askıda umut..
Kadın kararsız, askıda umut, sonra çekiyor.
Küfrediyor tekrar red.
Adam arsız kolu çürüyecek hiç düşünmüyor.
Adam diyor “geçmiş yıkıntıları onarmak imkansız, ama sana unuttururum.”
Kadın” yargım güçlü ve değişmez” diyor.
Adam başını eğiyor “gitme” diyor.
Kadın, hiç “ gelmedim” diyor.
Adam şaşkınlığını belli etmiyor.
A”gelmemiş olsan bile, sorun değil, kalbim sana açık, sadece başarmanı istedim.”
K”Farklıydık, inanmadın, anlamadın, lütfen git” ( kadın buna inanmak zorundaydı)
A “ elim çürümedi dedi, ama indirmek zorundayım.”
ah gökyüzü anlıyorum seni.Şiir
Beni asan gökyüzü
Çok uzaklaştım senden,
Ayaklarım bastı basacak yere.
Kurtuluşun samimi noktası, orası…
Ah gökyüzü Anlıyorum seni…