İvan Kalyayev
@Dipanab
Ya hep ya hep.
Adın Menderes çiziyor topraklarda
Nem çok ateş çok…
Ama besleniyorsun kaynak sularıyla
Saf, derin, uzanıyorsun yatağımızda…
Serinliğin soğuk renkleri doğuyor,
Dudaklarımızdan genişleyen damarlarımıza..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Usanç nemi bedenim;
Durgun, sarhoş, boncuk boncuk..
İdrak ağır, akılda varsa yoksa mermi.
Reddedilenden doğan vahşet,
Kabülden dolayı mutlak ölüm.
Bu yansız kısırdöngü..
Ruha doğan dolaylı işkenceler
Adım adım eşiklere pusu kurmuş fikirler.
Timsal olmayı isteyen şeytan !
Ne kadar da bedbahtsın..
Usturanın boğazımdaki kahkahası,
Sonsuzluk yakın…
Düşmek için,
Dizgisiz düşünceler koşturuyor arkamda.
Gözlerim kararsız kahve
Tek renk maviyi gösteriyor
Hatta bir cennet kadar rahatlatıcı,
İstenç kımıl kımıl yapraklar durmuyor.
Hadi diyor zamanı geldi..
Bırak kendini maviye, göğe…
Bir karar pire gibi sıçrıyor kanımda,
Göz perdelerimi yırtıyor
Görüyorum kendimi, seni,
Bir de mavi usturamı…
Kökten duygular yamacına oturmuş bütün acılara gülesim geliyor. Tanrı dayanamaz diye düşünüyor, ama inandırmıyorum bu Sefil arzuya bilinç yapılarımı.
İnsan arzularının niteliği kadar insanvari bir şeye dönüşebilir, yoksa tanrı bile tanımaz insanı yani tanrının bilemeceği kadar karmaşık bir hale vakıf olabilir bu yaratık. Belki de “o” (homo sapiens) kurtulamadığı isteğinin kölesi olduğu için bu kadar aklını yitirmişti kim bilir.
Sarte demişti ki “korkmamak gerek” korkmamalısın işte! Yoksa o karanlığı anlayamaz eften püften anlamsız anlamların istencinden doğan doğadışı bir yaratığın imgesinden korkunç eylemler doğar…
anlam oksijeni-s
Bir sigara yıkımı
Ciğerimde otağ kurmuş
Keseciklerim dolmuş
Soluğum kesik kesik
Yavaşlıyorum..
Oksijen borçlanıyorum
Ağacım yok.
Nefes nefeseyim
Ayaklarım felç…
Kalp damarlarım dargın
Yardımın gerek…
Elini uzat elime, de ki işte
Burdayım,
Bana anlamının oksijenini ver
Bırakmama izin de verme…