Sorun onlara, her birine tek tek sorun bakalım mutluluktan ne anlıyorlarmış? İnanın, Kolomb Amerika'yı keşfettiği anda değil, onu keşfederken mutluydu. İnanın, mutluluğu belki de Yeni Dünya'yı keşfetmeden üç gün önce doruğa çıkmıştı. Önemli olan Yeni Dünya değildi, yerin dibine batsındı Yeni Dünya! Önemli olan yaşamdır, yalnızca yaşam... Onun keşif süreci, sürekli ve bitmek tükenmek bilmeden yaşamı keşfetme çabası, yoksa keşfetmiş olmak değil...
insanın zengin, iyi bir aileden gelmesi, hoş görünümlü, eğitimli, akıllı, hatta iyi niyetli olması, ama öte yandan hiçbir yeteneğinin, hiçbir özelliğinin, hatta hiçbir tuhaflığının, kendine özgü tek bir fikri olmaması, yani kesinlikle "herkes gibi" olmasından daha sıkıcı bir şey düşünülemez.
Saygın bir ailesi vardır, ama hiçbir zaman bir etkinliği olmamıştır ; dış görünümü hoştur, ama neredeyse hiç ifade yoktur hoşluğunda ; iyi bir öğrenim görmüştür, ama onu nerede kullanacağını bilemez ; aklı vardır, ama kendi fikri yoktur ; kalbi vardır, ama soyluluktan yoksundur.