Ben para kazanmak için, kendimi güzel göstermek için, mütevazı genç kızlara ve şişman adamlara kur yapmak için ya da kentsel şöhretin defne dallarından oluşan karnavalımsı paçavrasını siyah şapkamın üzerine takmak için yazı yazmıyorum.
Yorucu aşkın da canı cehenneme!
Peki, kimim ben?
Tamamen bana ait olan, kimseden miras kalmamış, kimseden çalınmamış, tecrübe fabrikasında, ruhumun tüm çabalarıyla kuruşu kuruşuna kazanılmış ve şu anda yegane
hazinem olan, azıcık kudretimin bütününü oluşturan, kısacası
gerçek benliğim olan bu sermayem nedir?
Artık hiç kimse karşılıksız hiçbir şey yapmıyor.
Dinler bile, sanatlar bile, felsefeler bile kazanç üzerine kurulu.
İnsani çalışmalar, karşılığının istisnasız ödenmesi beklenilen çeklerdir.