Sartre
Bütün o insafsız, acımak nedir bilmeyen yüzleri görmemek için hep yere, ayaklarına bakarak yürüyordu.*
Reklam
Yürümek. Bana göre. Rimbaud için yürümek bir kaçıştı. Yürürken yakalanan, bir şeyleri geride bırakmanın verdiği o daimi memnuniyet hali. Yürürken geri dönmek söz konusu değildir. Çekip gitmiş, yola çıkmışşınızdır, işte o kadar.*
"Ben deniz kızı olmalıyım Rango. Derinliğe karşı hiç korkum yok ama sığlıklar ödümü patlatıyor."*
“Bir noksanlık vardı. Hiçbir insanın algılamadığı, bakmadığı, duymadığı bir boşluk vardı. Biri unutulmuştu. Kaybolmuştu. Kayıptı.”*
Sayfa 33
“Bir süre içime kapandım, ama önemli bir şey fark etmiştim: Dışarıda olan her şey, istendiği an sizden alınabilir. Bir tek içinizde olanlar güvendedir.”*
Sayfa 45
Reklam