B.Hazal
@Distopyaseven
54 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Öyle bir öptü ki sanki dağlar denizlerle, çöller bulutlarla, ay güneşle öpüştü. Öyle
bir öptü ki, dünyanın geri kalanının artık öpüşmesine gerek kalmadı.
Sistem sizi çalışma müptelasına çeviren bir akıştır. Akış, insana kendini öldürtür. Eğer öldürecek başka biri yoksa...
“Başarı tesadüf değildir.” diyerek, insanlara sanki illa bir şey başarmak zorundalarmış gibi konuşan “akıl pezevenklerine” kulaklarınızı kapatın. Hiçbir şey başarmak zorunda değilsiniz. Bir şey başaracaksanız da bu siz çok çabaladınız diye olmayacak. Hatta bazen başarılı olsanız bile bunu öğrenecek kadar uzun yaşamayacaksınız.
Budur!
“Çabalayın mutlaka başaracaksınız.” diyen insanlara, umut dağıtan kişisel gelişim şarlatanlarına kanmayın. Eğer böyle bir şey olsaydı, Serengeti’de av peşinde koşan bütün aslanlar başarılı olur ve antilopların soyunu tüketirlerdi. Ya da tam tersi, kaçmaya çabalayan tüm antiloplar başarılı olur ve aslanların açlıktan soyları tükenirdi. Dünya, herkesin başarmasının mümkün olmadığı bir düzen üzerine kuruludur.