Cemre
@Distopyatik
Zamanı zamansız yaşayamayanlardan..
İstanbul
269 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sofrada ekmek olduğunda her şey yolunda gitmiyordu. Bu dünyadaki mutluluğun servetin paylaşılmasına bağlı olduğunu hangi budala ileri sürüyordu?
Sayfa 411
Her taraf alev alacak, kentlerde taş taş üstünde kalmayacaktı; yoksulların kadınlara saldırıp, zengin mahzenleri boşaltacağı o büyük şehvet ve şölen gecesinin ardından ormanlardaki vahşi yaşama geri dönülecekti. Belki de yeni bir dünya kurulana kadar ne tek kuruş servet, ne de tek bir soyluluk ünvanı kalacaktı.
Sayfa 406
Mademki onlara adalet çağı vaat edilmişti, evrensel mutluluğa kavuşmak içim çile çekmeye hazırlardı... Gözleri güçsüzlükten kararmaya başladığında, kardeşliğin hakim olduğu, her şeyin paylaşıldığı, emeğin altın çağını yaşadığı, düşlerindeki o ideal ülkenin gerçekleşmiş gibi giderek yaklaştığını görüyorlardı.
Mutlu olmak için bir Tanrı’ya ve onun cennetine ihtiyacınız mı var? Mutluluğu yeryüzünde kendi ellerinizle yaratamaz mısınız?
Sayfa 199
Reklam