Adlarına şiirler okunur, türküler söylenir
Baharda sevdalar güzel çiçekler gibi filizlenir
Dağların beyazımsı örtüsü başına taç eder allanır pullanır
Yaşamları zalimlerin prangalarında asılı kalır
Nedeni bilinmez değil, öyle bilinir ki
Sömürücü düzenlerin zehiridir zorla içilir.
Sokaklarda nara atarak bıçaklanır, saçları yere dökülür.
Envai işkencelerle yaşamları zehir edilir zindana çevrilir.
Gözpınarları mavileşir, nehir olur akar gelir.
İsyanı kendisinedir, kader der acı acı yutkunur
Prangaları kimliğidir, asırlardır boynunu vurur.
Kurtulmak ister çaresizliği zehir olur kendisini vurur.
Ey! zulmün kan deryasında beslenen beyler.
Çekin kana bulanmış o çirkin ellerinizi, gözlerinizi, zihinlerinizi
O sessiz güze kelebeklerin al, al renkli kanatlarından.