Devleťte Platon, insanlığın bir mağarada zincirlenmiş mahkůmlara benzetildiği bir hikâye anlatır. Tek görebildikleri, önlerindeki duvardır ve dolayısıyla nesnelere dair tek deneyimleri ateşin duvara yansittığı gölgelerdir. Platon'a
göre bu, idealize ve değiştirilemez Formlardan oluşan asıl gerçeklik hakkındaki cehaletimize benzer
Dolayisıyla bir masa, ideal bir masanıin kusurlu bir kopyası ya da gölgesidir; bir at, atlık arketipinin sadece bir tezahürüdür.
Tekil atların hepsi bir sekilde farkli olsa da, hiçbiri gerçek ve ideal ati temsil etmemektedir, Dunyada yaşadığımız nesneler sürekli değişir: Masalar bir zamanlar ağaçtı; atlar doğar,
büyür ve ölür. Doğru bilgi ancak gözlemlenemeyen Formlar dünyasında elde edilebilir; duyular aldığımız her şey aslında dünyasında bilgi olarak
düşünce ya da inançtan baska bir sey değildir.