İrem Kaya
@Dliremkya
Senin eksikliğin, seni sen yapan şeyin gölgesi olabilir.
Çünkü bazı eksiklikler aslında fazla hissetmekten gelir. Ve bu da bir armağandır, dikenli bile olsa.
instagram.com/sadecebiremm
46 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Zülfü Livaneli’nin Mutluluk romanı, yalnızca bir hikâye değil;
yüzyıllardır süren bir sessizliğin yankısı.
Meryem’in hikâyesi bana şunu düşündürdü:
İnsan bazen yaşadığını sanır,
ama aslında başkalarının yazdığı bir kaderin içinde sürüklenir.
Meryem de öyleydi konuşamadı.
Livaneli bu romanda sadece kadının yaşadığı baskıyı anlatmıyor,
erkekliğin nasıl bir yükle büyüdüğünü de gösteriyor.
Cemal’in elleriyle değil, öğretileriyle kirlenmişti ruhu.
Çünkü “erkek ol” dediler, “sorgulama” dediler,
ve o da sustu tıpkı Meryem gibi.
Bu kitap, “namus” denen kelimenin aslında ne kadar kirli bir sessizliği sakladığını yüzüme vurdu.
Bir toplumun vicdanını, bir kızın korkusundan okuyorsun.
Ve sonunda anlıyorsun:
Gerçek mutluluk, kimsenin tanımlayamadığı bir özgürlükte saklı.
Belki de Livaneli bize şunu fısıldıyor:
“Kadın sustuğunda, insanlık biraz daha eksiliyor.”
“Aşkın Sınırında” bence okunmaya değer bir kitaptı.
Aşırı dramatik değil ama duygusu var, insanı sıkmadan ilerliyor.
Karakterler gerçek hissettiriyor, özellikle aralarındaki diyaloglar doğal.
Bazı yerlerde yavaşlıyor ama genel olarak akıcı bir hikâye.
Aşk kısmı da abartılı değil, daha çok iki insanın birbirini anlamaya çalışması gibi.
Bitirince “evet, güzel bir kitaptı” diyorsun.
Teslim Olunca, Valentina ve Damiano’nun arasında sadece bir aşk değil, bir güç mücadelesi vardı. Valentina'nın kaçışı, Damiano'nun planlarının içindeydi. Her adımda ne kadar kırılgan olsa da, bir o kadar güçlüydü hayran kalmadım değil. Damiano ise her şeyin kontrolündeydi, tıpkı hayatını onun etrafında şekillendiriyormuş gibi. Kitap bittiğinde, Damiano’nun planının sadece başlangıç olduğunu fark ettim. Her şeyin ardında başka bir oyun. Bitti dedim ama sanırım seriyi tamamlamak gerekiyorrr işin sırrını çözmek için..
The Teacher tam bir “ne oluyor ya?” kitabıydı. Başta her şey normal gibi başladı ama sonra olaylar öyle bir sardı ki elimden bırakamadım. Eve’in gizemli halleri, Addie’nin sessiz ama sinsi havası derken her karakterin ayrı bir sırrı çıktı. Sayfalar ilerledikçe kafamda bin tane teori kurdum, ama yine de sonunu tahmin edemedim. Gerilim, merak, bol bol entrika… tam benlikti.
Günaha Davet beni baya sardı ve sarstı diyebilirim. Rika ve Michael arasındaki gerilim ve o karanlık çekim, sayfalarda kaybolmama neden oldu. Kitap hem çok rahatsız edici hem de bir o kadar çekiciydi. Okurken kalbim yerinden çıkacak gibi oldu, kesinlikle etkileyici bir hikâyeydı.
