Ne yazık ki, ben bir kuzukulağı yap-
rağı değilim. Akide şekeri de değilim. Benden, istediğiniz aşinası
olduğunuz tadı alamayacaksınız. Öte yandan, söylediklerimde
gerçek payı da vardı. Siz tam bir korkaksınız. Ortada kalırım diye
korkuyorsunuz. Yalnızlıktan korkuyorsunuz. Özgür yaşamayı denemeye gücünüz yok. Tanıdığınız bütün kadınlar benim gibi
olsaydı ne yapardınız, bilmiyorum.
4 Mart 1962
" ... Siz ışığın sesini duyuyor musunuz, Cahit Bey? Ben duyu-
yorum. O benim içimde yaşıyor ... Karnımda kıpırdanıyor. Bu çağ-
da bunu başarabiliyorsam, bin yıl sonra neler yaparım, kim bilir?"
Münevver
Esirgenmek; yani
alıkonulmak. .. Babalar, kız çocuklarını galiba kendilerine alıkoyuyorlar; kadın gettosu da bu durumu toplanh yapmaya bile gerekgörmeden uysalca kabulleniyor. Böylece bütün yargılardan uzakta tutuluyoruz.
Bir insan, yargılanmayı göze almadan kendisi olmayı nasıl ba-
şarabilir ki?
"Beni kafası kırık, yarısı toprağa gömülmüş bir testinin içinde
bulmuşlar. Vücudum dışarı çıkmış ama ruhumu çıkaramamışlar.
Gittim, gördüm, aldım, geldim; artık ruhum benim sayılır.