Bir insanın yaşama bağlanışında dünyanın tüm düşkünlüklerinden daha güçlü bir şey vardır. Bedenin yargısı, aklın yargısından hiç de aşağı değildir, beden de yok oluş karşısında geriler. Düşünme alışkanlığı edinmeden yaşamaya alışırız. Bizi ölümle her gün biraz daha yaklaştıran bu koşuda, bedenin bu önlenmez önceliği sürüp gider.