Sinan Yılmaz
@Dobutamin
Looking Out for Hope.
Ne biçim dünya bu be! İnsanlar aya gidiyor. Elektriğin çevresinde dönen tatarcıklar gibi dünyanın çevresinde vızır vızır dönüyor uydular ama, burada, şu garipler köşesinde ne yasa var ne de zavallıyı koruyan, onu düşünen biri...
Alevleri korumak gerekir çünkü ufacık bir esinti bile onları söndürebilir...
Bir insanın yaşama bağlanışında dünyanın tüm düşkünlüklerinden daha güçlü bir şey vardır. Bedenin yargısı, aklın yargısından hiç de aşağı değildir, beden de yok oluş karşısında geriler. Düşünme alışkanlığı edinmeden yaşamaya alışırız. Bizi ölümle her gün biraz daha yaklaştıran bu koşuda, bedenin bu önlenmez önceliği sürüp gider.
Büyük kuramlar geliştiriyoruz, ruhen uyumlu olmak istiyoruz, her şeyi kılı kırk yararcasına sınamak istiyoruz, ama sonunda başka hiç bir işarete bakmadan anın bahşettikleriyle seçiyoruz birbirimizi.
Aşkın bütün çeşitleri aynı kurala bağlıdır; doğarlar, büyürler ve ölürler ya da ölümsüzlüğe ulaşırlar.