Yahya Kemal Beyatlı'nın da dediği gibi, "ölmek değildir ömrümüzün en feci işi, müşkül budur ki ölmeden evvel ölür kişi." Ölmeden ölmek ya da ölmemek, mesele bu.
Kalbimi en içten şekilde ve sadece başkalarının mutluluğu ve neşesi için kullanırsam, aynı keman yayından çıkan güzel ses gibi, güzel bir kalp ve içten bir dünya ortaya çıkar. Ve inanıyorum ki başkaları da, ben de bu dünyada memnuniyet içinde yaşayabiliriz.
Kayıtsız izleyici. Bunun gerçek bir kişi bile olması gerekmiyor. Sadece bir kişinin bizi gözlemlediğini, yaptıklarımıza tanık olduğu ve sempatik bir biçimde yargıladığını bilmek davranışlarımıza etki ediyor. Bu bana Bralut'un "Vicdan, annenin sana bakışını hatırlamaktır" sözünü hatırlattı. Motivasyon, kendine model aldığın kişinin sana bakışını hatırlamaktır.