Yani çok şükür bitti dediğim bir kitap. Kitabın konusu bir ressam çok yakışıklı olan bir gencin portresini çiziyor genç de resmi görünce hayranlık duyarak keşke ben hep aynı kalsam bu resim benim yerime yaşlansa diyor. Resim o genç de kalıyor ve genç fark ediyor ki o resim gün geçtikçe çirkinleşiyor yaşlanıyor ama kendisi hep aynı kalıyor. Fiziksel olarak aynı kalsa da bu genç yani dorian gray çok kçtü bir insana dönüşüyor bu noktada kitap yetersiz kalmış bence. Veya çeviriden dolayı da olabilir. Grayin kötü birine dönüştüğü dillerde fakat ne kötülüğü yaptığını hala anlayamadım bir kaç olay dışında bunu iyi yansıtamamışlar. Bir kısmında o kadar çok sıkıldım ki artık bitsin diye sayfaları atlayacaktım neredeyse . Konuşmalar çok felsefik özellikle hanry ne kafa açtın be olum bir sus diye bağıracaktım artık. Kitaptaki tek iyi karakter, yani Basil ama o da zaten.. neyse spoi vermek istemiyorum her neyse benim için zaman kaybı olmasa bile büyük hayal kırıklığı oldu sonunda verdiği mesaj dışında genel itibariyle çok iyi bir kitap diyemem ama bunun çevirisiyle alakalı olduğunu da düşünmüyorum o yüzden kitaba haksızlık yapmak istemiyorum.