''Andrey Yefimıç yavaş ve sakince, kimsenin yüzüne bakmadan, kasaba sakinlerinin hayat enerjilerini, kalplerini ve akıllarını kâğıt oyunlarıyla, dedikodularla kaybetmelerinin acınası, hem de çok acınası olduğundan söz etmeye başladı. İlgi çekici bir sohbet yürütmeyi, okumayı, aklın verdiği keyiflerden faydalanmayı beceremiyorlardı; bunu istemiyorlardı da.''
Sayfa 46 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları (18. Basım)·Kitabı okudu
''Hapishaneler ve tımarhaneler var olduğu sürece içinde birilerinin oturması gerekir. Siz değilse ben, ben değilse başka üçüncü biri elbet girecektir buralara. Hapishanelerin ve tımarhanelerin, pencerelerdeki parmaklıkların ve bu sabahlıkların uzak bir gelecekte yok olmasını yok olacağı zamanı bekleyin. Elbette o gün er ya da geç gelecektir.''
Sayfa 31 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları (18. basım)·Kitabı okudu