“Sana beni hayal kırıklığına uğratmamanı söylemiştim… ve beni hayal kırıklığına uğrattın.
Hayatın acımasızlığını sana anlattım, ama kalbin bana karşı daha da acımasızlaştı.
Sana dedim ki: Kalbimin aşkla bağlandığı tek kişi sensin, lütfen gitme…
Ama sen gidişinle kalbimi paramparça ettin.
Sana ruhlarımızı boğan, içimizde canlı kalan her şeyi yok eden kötü ve adi insanlardan bahsettim…
Ve beni incittin, onlardan daha kötü olduğunu kanıtlamak ister gibi.”
أخبرتك ألا تخذلني، فخذلتني.!!
حكيت لك عن قسوة الحياة، فإذا بقلبك قسا علي،!!
قلت لك: أنت الوحيد الذي هام قلبي بحبّه، فلا ترحل، فقهرت قلبي برحيلك!!!
•حدثتك عن الأوغاد السيِّئين، الذين نهون عليهم، ويخنقون أرواحنا ويدمّرون كل ما كان حيًا فينا ،!
فاوجعتني لتثبت لي أنك أسواهم..!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Affetmenin yüce bir erdem olduğunu biliyorum.
Ama, Allah'ım... denedim ve başaramadım.
Ruhumdaki o izleri görüp affedemedim.
Onların hayal kırıklıklarına, yalanlarına ve sahte doğruluk maskelerine bir gerekçe bulamadım.
Kendime defalarca sordum:
Neden ben?
Neden onların çevresindeki herkes arasında
beni seçtiler?
Neden incinmeyi bana layık gördüler?
Ben, kimseyi incitmemiş olan ben...
Onlara, hayal kırıklıklarından ne kadar korktuğumu söylemiştim.
Onlara, ihanetlerinin yolun ve dostluğun sonu olacağını açıkça dile getirmiştim.
Ve yine de...
Beni incittiler.
Ruhumda yalnızca Senin bildiğin, silinmeyen bir iz bıraktılar.
"Rabbinin her şeye şahit olması yetmez
mi?(Fussilet Suresi 53)
{ أَوَلَمْ يَكْف بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءِ شَهِيدٌ )
(سورة فصلت: 53)
Kimsenin görmediği başarılar...
Tüm başarılarınla gurur duy.
Zehirli ilişkilerden kopmayı,
geçmişin acı dolu anılarını geride bırakmaya
çalışmayı,
başkalarını ayakta tutarken aslında destege en çok senin ihtiyaç duymanı, yaralarını kendi ellerinle sarmayı, değiştirilemeyecek bir gerçeği kabullenmeyi,
tutkunu kaybetmişken yine de yürümeyi, ağır sorumlulukları taşımayı, içindeki savaşları susturmaya çalışmayı, her gün zihnine üşüşen karanlık düşüncelerle mücadele etmeyi, en yakınların ihanetiyle büyümeyi, canını acıtan şeyleri içine gömmeyi, kaybettiklerini kalbinde aşmayı, kalbini onarmayı ve onu yeniden zırhla kaplamayı,
çocukluk yaralarından sifa bulmayı…..
Bunların hepsi görür V yen zaferlerdir.
Ve yine de...
Sarsılmaz bir inancım var:
Biri bana zarar verse de, beni küçümsemeye çalışsa da,
itip kaksa da, hayat beni kotü bir deneyimden geçirse de
bir mucize gibi daha güçlü olacağım.
Hayatım daha iyi olacak.
Çünkü hep böyle oldu.
Tanrı'nın beni terk ettiğini hiç görmedim.
Tek bir an bile.
Aksine, en zor zamanlarda O, benim en az korktuğum şeydi.
Ondan yardım istediğimde, duasıma hiç
"hayır" demedi.
Şükürler olsun……..