Reklam
Gazâlî’nin Ufuk Açan Bakışı… Savaşların ve Fitnelerin Ötesini Okuyan Bir Âlim!
Haber bültenlerinin gürültüsü, patlamaların sesi, depremlerle sarsılan yeryüzü…
Sudan’daki ve Filistin’deki kardeşlerimiz için yanan yürekler…
Büyük güçler arasındaki gerilimler…
Hiç “Dünya gözlerimin önünde çöküyor mu?” diye hissettin mi?
Bir an dur…
Siyasi analizlerle değil, kalbindeki iman sesiyle düşün
Merhum Muhammed Gazali, olaylara başka bir gözle bakardı;
Perdenin arkasındaki ilahî yasaları okumaya çalışan bir gözle…
Sanki bugün bize “sükûnet anayasası” yazıyor gibi.
Savaş ve felâket zamanında kalbini teskin edecek 10 mesaj:
Sakin ol
Ne bir kurşun düşer, ne bir savaş başlar, ne de bir füze havalanır; hepsi Allah’ın bilgisi dahilindedir.
Huzurlu kal
Savaşlar ve krizler rastgele değildir; ilahî takdir içinde gerçekleşir.
Anlamaya çalış
Gerçek hikmet ekranlardaki tartışmalardan daha derindir.
Aklet
İmtihan herkesi kuşatır. Kim silaha güvenir, kim Allah’a dayanır?
Unutma
Bu dünya imtihan yeridir; asıl huzur burada değil, ahirettedir.
Ümidini koru
Zor zamanlar, kalpleri uyandıran birer ilahî uyarı olabilir.
Kendini gözden geçir
Belki bu yaşananlar sana özel bir mesajdır:
“Yolunu düzelt, bana dön.”
Tevazu göster
Biz zayıfız; ama Allah’ın kapısı daima açıktır.
Hayra yor
“Olur ki hoşlanmadığınız bir şey, sizin için hayırlı olur.”
Sanki ölmüş gibiydi…
O ölmedi. Ya da daha doğrusu kalbi durmadı; ama sesi artık kimsenin kulak verdiği bir şey değildi.
O, onu dinlemeyi sevmezdi. Telefonuyla oynar, sanki ekran onun acısından daha canlıymış gibi davranırdı. Kendi hakkında konuşmasından, görülmek için yaptığı o çaresiz gevezelikten daha eğlenceli gelirdi ona bu.
Ve konuşmakta ısrar ettiğinde, soğuk bir keskinlikle sözünü keserdi:
“Özetle.”
O da özetledi…
Sözcüklerini özetledi, hayallerini, şikâyetlerini, sonra da kendisini.
Suskuyu öğrendi.
Sessizlik onun seçimi olduğu için değil, kimsenin sözünü kesmediği tek yer olduğu için.
Ve orada, o uzun sessizliğin içinde, içindeki bir şey öldü ne gürültüyle,
ne tanıkla.
Allah bir kulunu sevdiğinde ona keskin bir bakış ve derin bir anlayış verir; etrafındaki şeylerin hakikatini ona gösterir. Ona insanların özünü görebileceği bir basiret verir; dost ile düşmanı ayırt eder, ailesinin ve hayatın değişkenliğini, dünyanın oyalanmalarını anlar.
Hüzün kalbine girer; onu kırmak için değil, terbiye etmek için… Ona dünyanın aldatıcılığını gösterir, onu hırslarından arındırır. Ta ki Allah onun kalbini imanla aydınlatıncaya, içine huzur ve rıza dolduruncaya kadar.
O zaman hayatı hakikatiyle görür: Burası kalıcı bir yurt değil, geçiş yeridir; bir makam değil, bir imtihandır. Hayattaki her hüzün durağı ise, cömert ve yüce bir Rab katında kesin bir ecir kapısıdır.
Reklam