Bedenin yaşanmamış bir hayattan nasıl “intikam” aldığını hiç düşündün mü?
Hastalıkların, uzun zamandır duyulmayan ruhunun çığlığıdır.
Beden tesadüfen hastalanmaz; ruhun sustuğunda ağlar.
1. Kabızlık:
Sebep: Eski düşünceleri bırakamamak ve geçmişe tutunmak.
2. Ağız hastalıkları:
Sebep: Zihnin kapalı olması ve yeni fikirleri kabul edememek.
3. Akciğer hastalıkları:
Sebep: Depresyon, hüzün, hayattan korkma ve dolu dolu yaşamayı hak etmediğini hissetme.
4. Bronşit:
Sebep: Aile içinde stresli ortam, kavgalar ve sürekli gerginlik.
5. Karaciğer hastalıkları:
Sebep: Sürekli şikâyet etmek, inkâr etmek, aşırı şekilde başkalarını haklı çıkarmak ve kendini kandırmak.
6. Böbrek hastalıkları:
Sebep: Eleştiriye aşırı hassasiyet, hayal kırıklıkları, kendini reddetme ve içsel korkular.
7. Göz hastalıkları:
Sebep: Olanları görmek istememek.
8. Kulak hastalıkları:
Sebep: İç sesini duymak istememek ve inatçılık.
9. Saç dökülmesi:
Sebep: İnandığın bir şeyin yavaş yavaş yok olması.
10. Pankreas hastalıkları:
Sebep: Aşırı korunma isteği, öfke ve kendini ya da başkalarını reddetme.
11. Baş ağrısı / migren:
Sebep: Hayatın akışına direnmek, öz eleştiri, korkular ve kendi hayatını yaşamamak.
12. Saçların erken beyazlaması:
Sebep: Sürekli stres ve gevşeyememek.
13. Alzheimer:
Sebep: Çocukluğun güvenliğine geri dönme arzusu ve sorumluluklardan kaçış.
Reklam
Rüzgârın yönü değişecek, dengeler değişecek ve Amerika, İsrail’e olan taraflılığından bir ölçüde geri adım atacaktır.
Bu, Arap cephesinin toparlandığı, söz birliği ettiği ve liderliklerinin değiştiği bir zamanda gerçekleşecektir.
Belki de bu destanın ikinci bölümünü görmeye ömrümüz yetmeyecek… Şu anda gizlilik içinde olan yeni yüzler, yeni isimler ve yeni liderler var. Allah onları yetiştiriyor ve gözünün önünde şekillendiriyor ki, gelecek çağların aydınlık öncüleri olsunlar. Şimdi onları gizliyor, zamanı gelince ortaya çıkaracaktır.
Belki çocuklarımız ya da torunlarımız destanın son bölümünü görecek; bu liderlere tanıklık edecek ve karanlığın bağrından doğan bu yükselen yıldızları görecekler.
Belki de torunlarımız, İsrail zulmünü makamından indirecek, onu, kendi zayıflığımızdan ve parçalanmışlığımızdan dokuduğu o tahtından ve ahşap atından aşağı atacak olan ordu olacaktır.
Hz. Peygamber ﷺ kendisi hakkında şöyle buyuruyor:
“Ben uykuyla uyanıklık arasında iken Cebrail ve Mikail bana rüya olarak geldi. Cebrail, Mikail’e dedi ki: ‘Onu tart!’ Mikail beni on adamla tarttı, ama ben onları aştım!
Cebrail dedi ki: ‘Yüz adamla tart!’ Mikail beni yüz adamla tarttı, ama ben yine onları aştım!
Cebrail dedi ki: ‘Bin adamla tart!’ Mikail beni bin adamla tarttı, ama ben onları da aştım!
Cebrail dedi ki… Allah’a yemin ederim ki, eğer beni göklerdeki ve yerdeki tüm insanlar ile tartsalardı, ben yine onları aşardım!”
İşte bu Muhammed ﷺ’dir.
Bir gün Peygamberimiz ﷺ Uhud Dağı’na çıktı; yanında Ebû Bekir, Ömer ve Osman vardı. Dağa çıktıklarında dağ sallandı… Peygamberimiz ﷺ şöyle dedi:
“Uhud sabit dur, üzerinde bir Peygamber, bir sıddîk ve iki şehid bulunuyor.”
İşte bu Muhammed ﷺ’dir.
Cebrail Peygamberimiz ﷺ’in yanına inip dedi ki:
“Selam sana, Allah senin adını yüceltti, biliyor musun?”
Peygamberimiz ﷺ dedi ki:
“Allah bilir ey Cebrail.”
Cebrail dedi ki:
“Allah şöyle buyuruyor: ‘Ey sevgili! Adını anarken Allah’ım dediklerinde senin adını da anıyorum.’”
Allah’ın adı anıldığında Muhammed’in adı da anılır:
Ezanlarda beş kez
İkame sırasında beş kez
Ölüm yatağında bile ‘La ilahe illallah, Muhammedur Rasulullah’ deriz.
İşte bu Muhammed ﷺ’dir.
Allah ona şunları vermiştir:
Musa’nın cesareti, Harun’un şefkati
Davud’un kararlılığı, Süleyman’ın büyüklüğü
Yahya’nın sadeliği, İsa’nın merhameti, Eyüp’ün sabrı
İşte bu Muhammed ﷺ’dir.
Allah ona şöyle yemin etmiştir:
في سورة ص الآية 31Din
قال تعالى: {إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ}.
Kur’an-ı Kerim’de, Sad Suresi 31. ayette Yüce Allah şöyle buyurur:
“Hani akşamüstü ona saf saf dizilmiş, ayakta dururken bir ayağını hafifçe kaldıran, soylu ve hızlı atlar gösterilmişti.”
Bu ayet, Peygamber Süleyman (aleyhisselam) ve onun atlarla ilgili kıssasını anlatır.
Hz. Süleyman atları çok severdi. Ancak bu sevgi gösteriş için değil, Allah yolunda mücadele ve devletin gücü için hazırlık amacıylaydı. Onun sahip olduğu atlar sıradan değildi; Kur’an’da “sâfinâtü’l-ciyâd” olarak anılır.
Sâfinât: Üç ayağı üzerinde durup bir ayağını hafifçe kaldıran at demektir. Bu duruş, güç, denge ve her an harekete hazır olma anlamı taşır.
Ciyâd: Çok hızlı, güçlü ve iyi eğitilmiş atlar demektir.
Yani bunlar hem zarif hem güçlü, hem de savaş ve uzun yol için hazırlanmış seçkin atlardı.
Bazı tefsir rivayetlerine göre Hz. Süleyman bu atları ikindi vakti denetlerken onlarla meşgul olmuş ve vakit geçmişti. Durumu fark edince, sevdiği bir şeyin kendisini Allah’ın zikrinden alıkoymasına çok üzülmüştü.
Bazı rivayetlerde, bunun üzerine atları kurban ettirdiği anlatılır. Ancak bu detay Kur’an’da açıkça geçmez; tefsir kaynaklarında yer alan rivayetlerdir.
Allah Teâlâ, Hz. Süleyman’a bundan daha büyük bir nimet verdi. Bu, rüzgârın onun emrine verilmesiydi.
Bu durum Sebe Suresi’nde şöyle anlatılır:
“Süleyman’ın emrine de rüzgârı verdik; sabah gidişi bir aylık yol, akşam dönüşü bir aylık yol idi.”
Yani rüzgâr bir günde aylarca sürecek mesafeyi katediyordu. Bu, herhangi bir atın ulaşamayacağı bir hız ve güç demekti.
Hz. Süleyman, Peygamber Davud’un oğludur. Allah ona eşsiz bir hükümranlık vermiş, rüzgârı, cinleri ve bazı varlıkları emrine amade kılmıştır.
Bu kıssadan çıkarılan en önemli ders şudur:
İnsan Allah rızasını her
Denizin 200 metre (656 fit) derinliğine ulaşıldığında, okyanusta “alacakaranlık bölgesi”ne girilir. Bu, ışığın neredeyse tamamen kaybolduğu geniş bir dünyadır.
Karanlık o kadar artar ki fotosentez durur. Alacakaranlık bölgesi yaklaşık 200 ile 1000 metre arasında yer alır.
İnsanlar tarafından gerçekleştirilen en derin dalış rekoru ise 332 metre (1090 fit) civarındadır.
1000 metre (3280 fit) derinlikten sonra ise artık kalıcı karanlık başlar. Burası “gece yarısı bölgesi”dir ve uçsuz bucaksız derin okyanus düzlüklerine kadar uzanır.
Bu düzlükler yaklaşık 4000 metre (13.000 fit) derinlikte bulunur.
Ancak bundan da derin bir bölge vardır: 6000 metre (19.000 fit) civarında başlayan “abisal (hadal) bölge”.
Bu bölgedeki en derin nokta ise Mariana Çukuru’dur ve derinliği yaklaşık 10.935 metre (35.876 fit)tir. Bu, Everest Dağı’ndan daha derindir.
Denizlerin derinliklerindeki karanlık ve dalga katmanlarını anlatan ayet, Kur’an-ı Kerim’de, Nur Suresi 40. ayette geçmektedir.
Türkçe anlamı şöyledir:
“Yahut (o inkârcıların durumu), derin bir denizdeki karanlıklar gibidir ki, onu dalga üstüne dalga kaplar; onun da üstünde bulut vardır. Birbiri üstüne karanlıklar… İnsan elini çıkarsa neredeyse onu bile göremez. Allah kime nur vermezse artık onun için hiçbir nur yoktur.”
الآية الكريمة التي وصفت بدقة مذهلة تراكم الأمواج والظلمة في أعماق البحار هي الآية رقم 40 من سورة النور.
يقول الله تعالى:
{أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ مَوْجٌ مِّن فَوْقِهِ سَحَابٌ ۚ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ}