"Şu güce bak!... Gücüm kuvvetim yerinde, buna rağmen, ölmek zorundayım! Yaşlı bir insan yaşama gücünü kaybetmiştir, bense... Gel de ölümü inkar et, bakalım! Ölüm seni inkar eder, olur biter!" kısa bir süre sonra: "Kim ağlıyor orada?"
Sizin gibi insanlar soylu kişilerdir. Soylu birine yaraşır uysallıktan ya da öfkeden ileri gidemezler. Bunlar ise boş şeyler! Örneğin sizler dövüşemezsiniz... Buna rağmen kendinizi aslan gibi görürsünüz... Biz ise dövüşmek istiyoruz. Ama, konuşmak boşuna! Bizim savurduğumuz toz senin gözlerini yakar, bizim çamurumuz seni kirletir. Sen bize ulaşamadın. Elinde olmadan kendini beğeniyorsun, kendi kendini suçlamak hoşuna gidiyor. Hâlbuki, bütün bunlar bizim canımızı sıkar. Bizi başka şeyler ilgilendirir! Biz başkalarını kırmalıyız! Sen sevimli bir çocuksun; ama, ne olursa olsun yumuşak, liberal bir beyzadesin. Babamın söylediği gibi, e volatu. ("Et voilá tout"(işte hepsi bu kadar))