Erhan ören
@Domatesbiber
"Anlayabilmek,bu dünyanın en büyük zevki"
Orhan Pamuk'un ilk defa bir kitabını okudum. Kitap son bölümüne kadar beni pek etkilemedi. Daha çok karşılaşmalar ve olaylar Yeşilçam filmlerini anımsattı. Cem'in kuyuda kalan ustasına yardım etmek yerine,aşkını araması ve kaçmasıda çok saçma geldi. Ama kitabın son bölümünde iki tane efsane hikayeyide anlatarak ( oipidus, Rüstem ve sührab) bağlaması çok etkileyici olmuş. Yani kısaca kitabın özeti:
"Çünkü eski masal ve efsanelerdeki şeyler en sonunda gelir başınıza. Ne kadar çok okur, efsanelere ne kadar çok inanırsanız, o kadar çok gelir. Zaten dinlediğin hikâye başına geleceği için ona efsane dersin."
Reklam
Macide ile ömer'i anlatan aşk romanı ama içinde bir çok şeyi barındırmış. Aşkta dış görünüşten ziyade, fikirlerin veya davranışların uyuşması gibi. Kitapta da söylediği gibi, içimizdeki acizlikleri, üşengeçlikleri, değişmeyen huylarımızı ve fikirlerimizi içimizdeki şeytana yükleyip kendimizi haklı çıkarma çabalarımız.
Kitabın başlarında aslında Ömer karakterini çok sevmiştim ama son bölümde,özellikle müsamele yapıldığı gece karısını bırakıp başka kadınla başka arabaya binip gitmesi çok sinirlendirdi beni. Kitabın nasıl etkisinde kaldıysam, o geceye gidip Ömer'e tekme tokat girişesim geldi.
Etkisinde kalmamın en büyük sebebi de yazarın, karakterleri öyle güzel, sıkmadan betimlemesi, adeta o kişiyi yada o olayı karşınızda yaşatıyor olması
Reklam